07.03.2008

Hazine Müsteşarlığından:

SİGORTA SÖZLEŞMELERİNDE BİLGİLENDİRMEYE İLİŞKİN YÖNETMELİĞİN UYGULANMASI HAKKINDA 2008/7 SAYILI GENELGE HAKKINDA SEKTÖR DUYURUSU

(2008/11)

Bilindiği üzere, paket poliçe uygulaması pratikte kolaylık sağlamak amacıyla her biri farklı teminatlar sunan birden fazla sözleşmenin aynı metin üzerinde sunulduğu ve her bir sözleşmenin bir diğerinden bağımsızlık arz ettiği, usul ekonomisine ilişkin bir husustur.

Müsteşarlığımız, “Sigorta Sözleşmesi Konusu Teminatların Veriliş Şekline İlişkin 2007/9 ve Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmeliğin Uygulanması Hakkında 2008/7 Sayılı Genelge” lerinde de müteaddit defalar belirttiği üzere; paket poliçe uygulamasında, benzer ya da ilgili teminatlar sağlanıyor olsa bile her bir sözleşme kendi genel şartları çerçevesinde değerlendirilmelidir. Paket poliçe kapsamında yer alan sözleşmelerden birinin son bulması diğerinin de son bulmasını gerektirmediği gibi her bir sözleşme diğerinden bağımsız olduğu için birinin priminin ödenmemesi diğer sözleşmeleri de etkilememektedir. Kısaca, paket poliçe uygulamasında her bir sözleşme için ayrı ayrı poliçe düzenlemekle, tek bir metin üzerinde söz konusu sözleşmelerin gösterilmesi arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, paket poliçe kapsamında yer alan her bir sigorta sözleşmesi için ayrı bir bilgilendirme formunun verilmesi hukuki bir zorunluluk teşkil etmektedir. Ancak bu kapsamda, mahiyetleri itibarıyla benzer özellik gösteren sigorta türlerine ilişkin paket poliçe uygulamalarında, ilgili bilgilendirme formlarında yer alan bütün unsurların, paket poliçe kapsamında yer alan her bir farklı sözleşme için yeniden bilgilendirme konusu yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmamalıdır. Zira, bu nitelikteki bir paket poliçede, her bir sözleşmenin şahsına münhasır hususlar belirtildikten sonra, sözleşmelerin ortak özelliklerine ilişkin noktaların bütün sözleşmeleri kapsayacak şekilde, tek bir seferde bilgilendirme konusu yapılması imkan dahilindedir. Şirketlerin uygulamada bu hususu kendi belirleyecekleri esaslar çerçevesinde, ortak nitelikler haricinde kalan noktaların sadece bir sayfalık ya da bir kaç paragraflık bir bilgilendirme ilavesiyle gerçekleştirebilmeleri mümkündür. Nitekim, Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmeliğin ilgili hükümlerinde ve mezkur genelgelerimizde yer alan düzenlemeler dahilinde, sigortacının; bilgilendirme yükümlülüğünün temel esaslarına ve sigortacılık mevzuatına aykırılık teşkil etmemek, sigorta ettirene aktarılması gereken asgari unsurları ihtiva etmek ve yapılacak değişiklik sonucunda doğabilecek hukuki sorumlulukları üstlenmek kaydıyla, bilgilendirme formları üzerinde değişiklik yapabilme yetkisi bulunmaktadır.

Bununla birlikte, kasko, ferdi kaza veya sorumluluk sigortalarında olduğu gibi mahiyetleri ve içerikleri birbirinden çok farklı olan, başka bir ifadeyle sigortacılık tekniği açısından ortak özellik arz etmeyen çeşitli sözleşmeleri ihtiva eden paket poliçelerde, genel ilkeye bağlı kalarak, her bir sigorta sözleşmesi için ayrı bir bilgilendirme formunun verilmesi gerektiğini göz ardı etmemek gerekir.

Diğer taraftan, idarenin kendi görev alanı itibarıyla sahip olduğu düzenleme yapma yetkisinin genel kapsamlı bir yetki olduğunu da hatırlamak gerekir. Zira, yasama faaliyetlerinde günün gelişen ihtiyaçlarına kolaylıkla uyarlanabildiği için tercih edilen “çerçeve kanun yapma” anlayışında olduğu gibi, idarenin de kendi düzenleme alanında sahip olduğu mevzuat hazırlama ve hukuki düzenlemelerde bulunabilme yetkisini, genel ilkeleri belirlemek suretiyle kullanması gerekir. Aksi takdirde, meydana gelen bürokratik yoğunluk, idarenin iş ve eylemlerinde bir gecikme yaşanmasına neden olabilir. Bu hususta, adı geçen yönetmelik hükümleri saklı kalmak kaydıyla, sigorta şirketleri, analitik düşünce metoduyla inisiyatif alarak, kırtasiyeciliğin önlenmesi ve daha pratik bilgilendirmeyi sağlamak gibi çeşitli amaçlarla, bilgilendirme formları üzerinde gerekli ilave ve değişiklikleri yapabilecektir.